گر دل تو نز تنکی راز گفت

قفل چه خواهی ز دل دیگران

گرنه تنک دل شده ای وین خطاست

راز تو چون روز به صحرا چراست

شیشه که می خورد چرا باز گفت

چون بود از همنفسی ناگزیر

همنفسی را ز نفس وا مگیر