آرزو می کندم شمع صفت پیش وجودت

به سر زلف تو گر دست رسد باد صبا را

سر انگشت تحیر بگزد عقل به دندان

چون تامل کند این صورت انگشت نما را

که سراپای بسوزند من بی سر و پا را

چشم کوته نظران بر ورق صورت خوبان

خط همی بیند و عارف قلم صنع خدا را