آتش بیار و خرمن آزادگان بسوز

چون شربت شکر نخوری زهر ناب را

عشق آدمیتست گر این ذوق در تو نیست

همشرکتی به خوردن و خفتن دواب را

تا پادشه خراج نخواهد خراب را

قوم از شراب مست وز منظور بی نصیب

من مست از او چنان که نخواهم شراب را