همه را دیده در اوصاف تو حیران ماندی

سر من دار که در پای تو ریزم جان را

کاشکی پرده برافتادی از آن منظر حسن

تا همه خلق ببینند نگارستان را

تا دگر عیب نگویند من حیران را

لیکن آن نقش که در روی تو من می بینم

همه را دیده نباشد که ببینند آن را