از روی شما صبر نه صبرست که زهرست

کاین درد نپندارم از آن من تنهاست

با جور و جفای تو نسازیم چه سازیم

چون زهره و یارا نبود چاره مداراست

وز دست شما زهر نه زهرست که حلواست

آن کام و دهان و لب و دندان که تو داری

عیشست ولی تا ز برای که مهیاست