وز دست شما زهر نه زهرست که حلواست

با جور و جفای تو نسازیم چه سازیم

چون زهره و یارا نبود چاره مداراست

از روی شما صبر نه صبرست که زهرست

آن کام و دهان و لب و دندان که تو داری

عیشست ولی تا ز برای که مهیاست

گر خون من و جمله عالم تو بریزی