ز اندازه به درمبر جفا را

وان وسمه بر ابروان دلبند

یا قوس قزح بر آفتابست

سیلاب ز سر گذشت یارا

بازآی که از غم تو ما را

چشمی و هزار چشمه آبست

تندی و جفا و زشتخویی