در دجله که مرغابی از اندیشه نرفتی

چون عام بدانست که شیرین و رسیده ست

گل نیز در آن هفته دهن باز نمی کرد

و امروز نسیم سحرش پرده دریده ست

کشتی رود اکنون که تتر جسر بریده ست

رفت آن که فقاع از تو گشاییم دگربار

ما را بس از این کوزه که بیگانه مکیده ست