چون گوش روزه دار بر الله اکبرست

بازآ و حلقه بر در رندان شوق زن

کاصحاب را دو دیده چو مسمار بر درست

بازآ که در فراق تو چشم امیدوار

دانی که چون همی گذرانیم روزگار

روزی که بی تو می گذرد روز محشرست

گفتیم عشق را به صبوری دوا کنیم