وان را خبر از آتش ما نیست که خامست

غیرت نگذارد که بگویم که مرا کشت

تا خلق ندانند که معشوقه چه نامست

دردا که بپختیم در این سوز نهانی

سعدی مبر اندیشه که در کام نهنگان

چون در نظر دوست نشینی همه کامست