سعدی مبر اندیشه که در کام نهنگان

تا خلق ندانند که معشوقه چه نامست

دردا که بپختیم در این سوز نهانی

وان را خبر از آتش ما نیست که خامست

چون در نظر دوست نشینی همه کامست