اینک فتاده در سر زلف چو دام اوست

بوی بهار می دمدم یا نسیم صبح

باد بهشت می گذرد یا پیام اوست

دل عشوه می فروخت که من مرغ زیرکم

بیچاره مانده ام همه روزی به دام او

و اینک فتاده ام به غریبی که کام اوست

هر لحظه در برم دل از اندیشه خون شود