حکیم را که دل از دست رفت شیداییست

خلاص بخش خدایا همه اسیران را

مگر کسی که اسیر کمند زیباییست

حکیم بین که برآورد سر به شیدایی

ولیک عذر توان گفت پای سعدی را

در این لجم چو فروشد نه اولین پاییست