چون باد بجنباند شاخی ز گلستانت

روز همه سر برکرد از کوه و شب ما را

سر برنکند خورشید الا ز گریبانت

جان در تن مشتاقان از ذوق به رقص آید

دیوار سرایت را نقاش نمی باید

تو زینت ایوانی نه صورت ایوانت

هر چند نمی سوزد بر من دل سنگینت