دیوار سرایت را نقاش نمی باید

سر برنکند خورشید الا ز گریبانت

جان در تن مشتاقان از ذوق به رقص آید

چون باد بجنباند شاخی ز گلستانت

تو زینت ایوانی نه صورت ایوانت

هر چند نمی سوزد بر من دل سنگینت

گویی دل من سنگیست در چاه زنخدانت