گویی دل من سنگیست در چاه زنخدانت

دیوار سرایت را نقاش نمی باید

تو زینت ایوانی نه صورت ایوانت

هر چند نمی سوزد بر من دل سنگینت

جان باختن آسانست اندر نظرت لیکن

این لاشه نمی بینم شایسته قربانت

با داغ تو رنجوری به کز نظرت دوری