داغ و دردی کز تو باشد خوشترست از باغ ورد

طرفه می دارند یاران صبر من بر داغ و درد

دوستانت را که داغ مهربانی دل بسوخت

گر به دوزخ بگذرانی آتشی بینند سرد

حاکمی گر عدل خواهی کرد با ما یا ستم