گر به دوزخ بگذرانی آتشی بینند سرد

طرفه می دارند یاران صبر من بر داغ و درد

داغ و دردی کز تو باشد خوشترست از باغ ورد

دوستانت را که داغ مهربانی دل بسوخت

حاکمی گر عدل خواهی کرد با ما یا ستم

بنده ایم ار صلح خواهی جست با ما یا نبرد

عقل را با عشق خوبان طاقت سرپنجه نیست