عقل را با عشق خوبان طاقت سرپنجه نیست

گر به دوزخ بگذرانی آتشی بینند سرد

حاکمی گر عدل خواهی کرد با ما یا ستم

بنده ایم ار صلح خواهی جست با ما یا نبرد

با قضای آسمانی برنتابد جهد مرد

عافیت می بایدت چشم از نکورویان بدوز

عشق می ورزی بساط نیک نامی درنورد