نمیرد آن که به دست تو روح بسپارد

به کام دشمنم ای دوست این چنین مگذار

کس این کند که دل دوستان بیازارد

بیا که در قدمت اوفتم و گر بکشی

حکایت شب هجران که بازداند گفت

مگر کسی که چو سعدی ستاره بشمارد