حکایت شب هجران که بازداند گفت

کس این کند که دل دوستان بیازارد

بیا که در قدمت اوفتم و گر بکشی

نمیرد آن که به دست تو روح بسپارد

مگر کسی که چو سعدی ستاره بشمارد