هوش من دانی که بردست آن که صورت می نگارد

روزی اندر خاکت افتم ور به بادم می رود سر

کان که در پای تو میرد جان به شیرینی سپارد

من نه آن صورت پرستم کز تمنای تو مستم

عمر گویندم که ضایع می کنی با خوبرویان

وان که منظوری ندارد عمر ضایع می گذارد

هر که می ورزد درختی در سرابستان معنی