سعدی نه مرد بازی شطرنج عشق توست

باز اتفاق وصل تو گوییست تا که برد

جز چشم تو که فتنه قتال عالمست

صد شیخ و زاهد از سر راه خدا که برد

دستی به کام دل ز سپهر دغا که برد