هر کو نصیحت می کند در روزگار حسن او

دیگر چو شب نزدیک شد چون زلف در پا می برد

حاجت به ترکی نیستش تا در کمند آرد دلی

من خود به رغبت در کمند افتاده ام تا می برد

دیوانگان عشق را دیگر به سودا می برد

وصفش نداند کرد کس دریای شیرینست و بس

سعدی که شوخی می کند گوهر به دریا می برد