آن نه شخصی که جهانیست پر از لطف و کمال

کیست آن فتنه که با تیر و کمان می گذرد

وان چه تیرست که در جوشن جان می گذرد

عمر ضایع مکن ای دل که جهان می گذرد

آشکارا نپسندد دگر آن روی چو ماه

گر بداند که چه بر خلق نهان می گذرد