آخر ای نادره دور زمان از سر لطف

عمر ضایع مکن ای دل که جهان می گذرد

آشکارا نپسندد دگر آن روی چو ماه

گر بداند که چه بر خلق نهان می گذرد

بر ما آی زمانی که زمان می گذرد

صورت روی تو ای ماه دلارای چنانک

صورت حال من از شرح و بیان می گذرد