سرو اگر نیز تحول کند از جای به جای

کیست آن ماه منور که چنین می گذرد

تشنه جان می دهد و ماء معین می گذرد

نتوان گفت که زیباتر از این می گذرد

حور عین می گذرد در نظر سوختگان

یا مه چارده یا لعبت چین می گذرد