کام از او کس نگرفتست مگر باد بهار

نتوان گفت که زیباتر از این می گذرد

حور عین می گذرد در نظر سوختگان

یا مه چارده یا لعبت چین می گذرد

که بر آن زلف و بناگوش و جبین می گذرد

مردم زیر زمین رفتن او پندارند

کآفتابست که بر اوج برین می گذرد