گر از جفای تو در کنج خانه بنشینم

که در نی آتش سوزنده زودتر گیرد

دو چشم مست تو شهری به غمزه ای ببرند

کرشمه تو جهانی به یک نظر گیرد

خیالت از در و بامم به عنف درگیرد

مکن که روز جمالت سر آید ار سعدی

شبی به دست دعا دامن سحر گیرد