خیالت از در و بامم به عنف درگیرد

دو چشم مست تو شهری به غمزه ای ببرند

کرشمه تو جهانی به یک نظر گیرد

گر از جفای تو در کنج خانه بنشینم

مکن که روز جمالت سر آید ار سعدی

شبی به دست دعا دامن سحر گیرد