فرشته ای تو بدین روشنی نه آدمیی

کسی به عیب من از خویشتن نپردازد

که هر که می نگرم با تو عشق می بازد

نه آدمیست که بر تو نظر نیندازد

نه آدمی که اگر آهنین بود شخصی

در آفتاب جمالت چو موم بگدازد