مرو هر سوی و هر جاگه که مسکینان نیند آگه

عجب کز حسن رویت در جهان غوغا نمی باشد

چو نتوان ساخت بی رویت بباید ساخت با خویت

که ما را از سر کویت سر دروا نمی باشد

نمی بیند کست ناگه که او شیدا نمی باشد

جهانی در پیت مفتون به جای آب گریان خون

عجب می دارم از هامون که چون دریا نمی باشد