باغ طبعت همه مرغان شکرگفتارند

یعلم الله که خیالی ز تنم بیش نماند

بلکه آن نیز خیالیست که می پندارند

سعدی اندازه ندارد که چه شیرین سخنی

تا به بستان ضمیرت گل معنی بشکفت

بلبلان از تو فرومانده چو بوتیمارند