فتنه ای بر بام باشد تا یکی

چون بر او باد صبایی می زند

گر چه دریا را نمی بیند کنار

غرقه حالی دست و پایی می زند

سر به دیوار سرایی می زند

آشنایان را جراحت مرهمست

زان که شمشیر آشنایی می زند