مرا به علت بیگانگی ز خویش مران

خبر نداری اگر خسته اند و گر ریشند

تو را چه غم که یکی در غمت به جان آید

که دوستان تو چندان که می کشی بیشند

که دوستان وفادار بهتر از خویشند

غلام همت رندان و پاکبازانم

که از محبت با دوست دشمن خویشند