سحر گویند حرامست در این عهد ولیک

دل اگر تنگ شود مهر تبدل نکند

دل و دین در سر کارت شد و بسیاری نیست

سر و جان خواه که دیوانه تامل نکند

چشمت آن کرد که هاروت به بابل نکند

غرقه در بحر عمیق تو چنان بی خبرم

که مبادا که چه دریام به ساحل نکند