غافلست از صورت زیبای او

ناخوش آن میلست کز ما می کند

حاجت صحرا نبود آیینه هست

گر نگارستان تماشا می کند

آن که صورت های دیبا می کند

من هم اول روز دانستم که عشق

خون مباح و خانه یغما می کند