تا تو را جای شد ای سرو روان در دل من

وین نباشد مگر آن وقت که رای تو بود

ذره ای در همه اجزای من مسکین نیست

که نه آن ذره معلق به هوای تو بود

هیچ کس می نپسندم که به جای تو بود

به وفای تو که گر خشت زنند از گل من

همچنان در دل من مهر و وفای تو بود