همچنان در دل من مهر و وفای تو بود

تا تو را جای شد ای سرو روان در دل من

هیچ کس می نپسندم که به جای تو بود

به وفای تو که گر خشت زنند از گل من

غایت آنست که ما در سر کار تو رویم

مرگ ما باک نباشد چو بقای تو بود

من پروانه صفت پیش تو ای شمع چگل