ملک دنیا همه با همت سعدی هیچست

که همه عمر نه مشتاق لقای تو بود

خوش بود ناله دلسوختگان از سر درد

خاصه دردی که به امید دوای تو بود

پادشاهیش همین بس که گدای تو بود