سعدی نتوانی که دگر دیده بدوزی

با او نتوان گفت وجود دگری بود

با غمزه خوبان که چو شمشیر کشیدست

در صبر بدیدم که نه محکم سپری بود

کان دل بربودند که صبرش قدری بود