کان پری پیکر به یغما می رود

این چنین بیخود نرفتی سنگ دل

گر بدانستی چه بر ما می رود

اهل دل را گو نگه دارید چشم

هر که را در شهر دید از مرد و زن

دل ربود اکنون به صحرا می رود

آفتاب و سرو غیرت می برند