دل ربود اکنون به صحرا می رود

اهل دل را گو نگه دارید چشم

کان پری پیکر به یغما می رود

هر که را در شهر دید از مرد و زن

آفتاب و سرو غیرت می برند

کآفتابی سروبالا می رود

باغ را چندان بساط افکنده اند