مرا پای گریز از دست او نیست

و گر گویی کسی همدرد باید

درازای شب از ناخفتگان پرس

که خواب آلوده را کوته نماید

اگر می بنددم ور می گشاید

رها کن تا بیفتد ناتوانی

که با سرپنجگان زور آزماید