نه چون دگر سخنان کز سر مجاز آید

بیا و گونه زردم ببین و نقش بخوان

که گر حدیث کنم قصه ای دراز آید

خروشم از تف سینست و ناله از سر درد

به جای خاک قدم بر دو چشم سعدی نه

که هر که چون تو گرامی بود به ناز آید