به جای خاک قدم بر دو چشم سعدی نه

که گر حدیث کنم قصه ای دراز آید

خروشم از تف سینست و ناله از سر درد

نه چون دگر سخنان کز سر مجاز آید

که هر که چون تو گرامی بود به ناز آید