چه جور کز خم چوگان زلف مشکینت

که آب دیده به رویش فرو نمی آید

جز این قدر نتوان گفت بر جمال تو عیب

که مهربانی از آن طبع و خو نمی آید

بر اوفتاده مسکین چو گو نمی آید

اگر هزار گزند آید از تو بر دل ریش

بد از منست که گویم نکو نمی آید