منم امروز و تو انگشت نمای زن و مرد

عسلی دوزد و زنار ببندد زنبور

آن چه در غیبتت ای دوست به من می گذرد

نتوانم که حکایت کنم الا به حضور

من به شیرین سخنی تو به نکویی مشهور

سختم آید که به هر دیده تو را می نگرند

سعدیا غیرتت آمد نه عجب سعد غیور