من از این هر دو کمانخانه ابروی تو چشم

رنگ رخسار خبر می دهد از سر ضمیر

عشق پیرانه سر از من عجبت می آید

چه جوانی تو که از دست ببردی دل پیر

برنگیرم و گرم چشم بدوزند به تیر

عجب از عقل کسانی که مرا پند دهند

برو ای خواجه که عاشق نبود پندپذیر