هر چه کند ز شاهدی کس نکند ملامتش

آن که هلاک من همی خواهد و من سلامتش

میوه نمی دهد به کس باغ تفرجست و بس

جز به نظر نمی رسد سیب درخت قامتش

داروی دل نمی کنم کان که مریض عشق شد